Het boek voor Sinterklaas

Eeuwen geleden werd de hulp van Sint-Nicolaas aangeroepen. Ook ik wil graag geloven in de wonderen van onze goedheiligman. Op mijn verlanglijstje van Sinterklaas staat bovenaan mijn lijstje: een wereld zonder plastic. Ik wil niet meer, dat als ik over het strand loop, of een wandeling door het bos of park maak, me schuldig voelen. Me schuldig voelen dat ik dat ene kleine stukje plastic dat ik zie liggen, niet meer op raap. Mijn grootste wens voor Sinterklaas is de wereld zonder plastic. Een plasticvrij leven Waar begint een plasticvrij leven? In de winkel of bij je thuis? Bij de ander …

Robot als kroon op je werk?!

In dit Russische gebouw worden verschillende soorten robots ontwikkeld. De bestuurder van deze tram is hier ontelbaar veel keren langs gereden. Maar zou de bestuurder ooit gedacht hebben, hier wordt mijn grootste concurrent ontwikkeld? Ik zie een kroon op de tram. Zou mooi zijn als de bestuurder dat ook kon zien. NB Dit is het ‘Institute of Robotics and Technical Cybernetics’  (1968) en heeft de bijnaam de ‘White Tulip’. Het is circa 15 minuten lopen vanaf de metro halte Politekhnicheskaya in St Petersburg.

De expositie van de stArt Award bijna klaar voor vertrek

Zaterdagochtend liep ik door de Praxis. Dat was geen straf, de bouwmarkt is nog steeds een van mijn favoriete winkels. Voor de stArt Award expositie in st Petersburg had ik panelen nodig. Ik had geluk. Het was niet druk en Carlos begreep meteen wat de bedoeling was. De twee grootste platen populierentriplex werden zonder restanten verzaagd. Dat was hem nog nooit eerder gelukt, zei hij. ‘En,’ zei ik, ‘je hebt nu ook meegewerkt aan een tentoonstelling in Sint Petersburg!’ De volgende uitdaging is de werken zo in te pakken dat alles mee kan. Dat wordt nog een puzzel. De prints met …

Walden

Twee mannen in hun tuin. Ze houden van tuinieren, maar hun ouderdom zit hun in de weg. Een alledaags verhaal in een sober decor: een kleine witte kas en een kruiwagen met zwarte aarde. Het zou kunnen dat de witte kas een verwijzing naar het ziekenhuis is en de zwarte aarde voor de grond waarin we allemaal verdwijnen. Bij Arjen Ederveen en Jack Wouterse weet je het maar nooit. Het verhaal is bitterzoet* met botanische feiten en onnozelheden: een humoristische voorstelling met ontroerende momenten.   *Bitterzoet (Solanum dulcamara) is een vrij algemeen voorkomende, vaste plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). Volksnamen zijn …

Londen brandt

In 1666 was er ‘De grote brand van Londen.’ Het vuur begon in een bakkerij en duurde 4 dagen. 80.000 Londenaren waren dakloos en woonden jarenlang in vluchtelingenkampen. Op 4 september 2016 brandde London nog een keer. From Burning Man to Burning London De wereldberoemde kunstenaar David Best bouwde met vrijwilligers op een ponton van 120 meter lang de verbrandde huizen van Londen na. Het werk duurde maanden en in nog geen vier uur tijd brandde het kunstwerk af. Dit keer niet midden in Black Rock Desert in Nevada, maar op de rivier de Thames, midden in het hart van Londen. …

Misdruk

Dit kaartje lag vandaag in mijn brievenbus. Het duurde even voordat ik begreep dat het post was en niet een vergissing van de bezorger. Het is een vakantiekaartje uit Frankrijk. Een misdruk waar veel op te ontdekken valt. Als je goed kijkt, zie je lachende mensen op een terrasje in Brugge. De kaart was niet te koop, de postzegel wel. De verkoopster vond dat je zo’n kaart niet kon versturen, daar maak je niemand blij mee. Het enthousiasme van mijn vrienden begreep ze niet. Ik wel en nu jij ook.

Telelens

Op een houten vlonder staan twee mannen met hun telelens in de aanslag. Ik volg hun blik, maar zie niets. Ik vraag wat er te zien is. ‘De levendbarende hagedis!’ is het antwoord. Het duurt even voordat ik het beestje ontdek. De mannen schieten foto’s van een afstand. Voorzichtig loop ik eropaf. Met mijn telefoon vang ik het beestje zonnebadend van dichtbij. ‘Daar sta ik dan met mijn telelens,’ zegt de man een beetje beteuterd. Op de Hoge Veluwe is veel te ontdekken. Met en zonder telelens.

Kunstkijken

Stel, je bent in het Groninger Museum en je loopt met je verstandelijk gehandicapte zoon van 15 door de beeldententoonstelling van Joost van den Toorn. Hij blijft staan bij dit beeld en kijkt je vragend aan. Tja, denk ik, wat zeg je dan? ‘Kijk’, zegt de moeder van de jongen en wijst naar de twee stevige glimmende borsten. ‘Dat zijn twee stijve piemels!’ ‘Aha’ knikt de jongen en loopt tevreden verder. Het volgende beeld – een grappige hond met guitige ogen en een lange neus – heeft geen uitleg nodig. De jongen grijnst. De hond grijnst terug. Dat wordt neusje …

Ontzamelde werken

In mijn boekenkast huizen te veel boeken. Ik ken ze bijna allemaal. De meesten waren inspiratie voor een van de 100 nummers van BoekieBoekie. Het is tijd voor een ander concept. Dat betekent ontzamelen en opnieuw beginnen. Dit zijn twee pagina’s uit een klein boekje dat ik op 09 11 04 van Wendy Panders kreeg. Dit boekje was het begin van onze samenwerking. Het lukt me niet om dit boekje toe te voegen aan de serie ontzamelde werken. Ben ik nu de rode vogel in de kooi of de zwarte kraai met de glimmende kralenketting in de snavel?