Vrijdag de dertiende

Pas op voor de kat met groene ogen… BoekieBoekie vaart een nieuwe koers: vanaf nummer 100 verschijnt elk jaar een jaarboek: gebonden en 100 pagina’s dik. Het nieuwste nummer – BoekieBoekie-Jungleboek ligt medio mei bij de abonnees in de brievenbus. Vanaf september kun je elke maand het tijdschrift digitaal lezen en een paar keer per jaar organiseert BoekieBoekie activiteiten voor jong en oud. De eerste activiteit van 2017 wordt op zaterdag 28 januari i.s.m. International Film Festival Rotterdam georganiseerd. Van illustratie naar animatie is een sprankelend programma voor illustratoren en animatoren. Voor kinderen is er de workshop: KAA knippen door de Jungle. …

Teaser

Een tomaat is geen ezel en een ezel is niet een tomaat. Het beestje bij de naam noemen is het onderwerp van mijn column bij Chris Natuurlijk; morgen – zaterdag 15 januari – te beluisteren bij RTV tussen 8.00 en 9.00 uur.

Slow-Fashion

Altijd heb ik gedacht dat modeontwerpers vooruitstrevende trendsetters zijn. Als ik aan haute couture denk, zie ik modellen op een catwalk die zelfverzekerd de meest futuristische creaties tonen. Terwijl liefhebbers verheerlijkt toekijken, alsof er een doos bonbonnetjes aan hen gepresenteerd wordt, waaruit ze straks eentje mogen kiezen. Echter, de getoonde schoonheid is niet meer puur en natuurlijk: achter de toonbank van de kledingindustrie liggen vervuilende ingrediënten en de kassa slaat vooral oneerlijke handel aan. In 1989 richtte de Italiaan Carlo Petrini de beweging Slow Food op en koos de slak als symbool. Hij veroorzaakte een culinaire revolutie. Koken met vergeten …

Nest met gouden eieren

Het jaar van BoekieBoekie begint met een nieuw project: Van illustratie naar animatie. Op 28 januari is de kick-off. Het programma wordt i.s.m. International Film Festival Rotterdam (IFFR) georganiseerd. Precies 20 jaar geleden ontwikkelde ik samen met IFFR een kinderprogramma. In de zaal zaten alleen maar kinderen. Het programma duurde maar liefst zes uur, filmmakers vertelden over hun werk en kinderen schreven recensies over de films die ze zagen. Zo kwamen we te weten dat hun voorkeur uitging naar lange films en Kolya, een film uit Tsechië die eigenlijk niet voor kinderen gemaakt is, een 9 kreeg! Twee jaar achter …

Schrikkelseconde

Het is mistig, de skyline van Rotterdam is onzichtbaar. Vanavond wordt het grootste vuurwerk van Nederland aan de voet van de Erasmusbrug afgestoken. Er worden meer dan 50.000 mensen in ‘mijn achtertuin’ verwacht. Het kleine vogeltje op mijn balkon kijkt me verbaasd aan. Alsof het zeggen wil: Wat vuurwerk vannacht… Hier?  Misschien moet ik een nachtje uit logeren! Ik heb nog nooit vuurwerk in de mist gezien. Ik blijf hier en ben benieuwd: Rotterdam verlicht door vuurwerk in de mist. We krijgen er zelfs een schrikkelseconde bij. 2017 begint met extra tijd en een kleurplaat in de lucht waarbij je zelf de …

Hoe duurzaam is je kledingkast…

Als het aan Natascha van der Velden ligt, wordt dat dé vraag van 2017. Zij promoveerde als eerste in Nederland op duurzame mode. Haar proefschrift Making Fashion Sustainable leest als een thriller, waarbij je zelf ook een van de daders bent. Iedereen weet het: de kledingindustrie is wereldvervuiler nummer twee. Met de olie-industrie aan top. En dat zegt wat. Het is algemeen bekend: de keten houdt van oneerlijke handel. Het antwoord van de bewuste koper van te goedkope kleding: ‘Ik ben geen dief van mijn eigen portemonnee!’ Onbewust ben je dat wel, na een paar keer wassen of dragen laten …

Pittige Piet

Over twee dagen is het Pakjesavond, elk jaar vieren we dat met vrienden. Het budget is als vanouds een tientje, en via een website worden lootjes getrokken. Je eigen lootje trekken kan niet meer. Dat is jammer, een overdreven lovend gedicht over jezelf of jezelf goed te pakken nemen kan immers ontzettend grappig zijn. Ineens bedenk ik dat je jezelf wél kunt toevoegen. De eerste die dat kan opmerken is degene die jou getrokken heeft, maar dat is van latere zorg. Wat maak ik eerst: het gedicht of de surprise? Jezelf verrassen is moeilijker dan ik dacht. Ik pieker me suf en besluit …

Luchtig

Het uitzicht vanaf de keukentafel is geen dag hetzelfde. Ook ’s avonds zie ik hoe de iconen van de stad in het zonnetje worden gezet. Rotterdam is mijn stad, ook al ben ik straks ook thuis in Zeeland. Het huis waarin ik nu woon ga ik ontzettend missen. Het is het allermooiste huis van Rotterdam. En toch ga ik weg. ‘Waarom?’ is de meest gestelde vraag. Veranderingen maken je leven langer. Dynamiek geeft kracht en kracht heb je nodig om vooruit te gaan. Gelukkig trok de eerste koper zich terug. Om op 31 december 2016 letterlijk van OUD naar NIEUW te …

Vallend blad

Het is herfst. Ook in het Park bij Euromast. De geur van rottende bladeren in het water komt me tegemoet. Er staat een fris briesje en toch hoor ik vogels. Mijn mobiel trilt. Het is een tekstbericht: ‘Waar blijf je nou?’ Ook al is de dag nog vroeg, het is tijd om aan het werk te gaan.

Ik vertrek

Tot op heden mijn bijna best bewaarde geheim: ik vertrek samen met Wim! Jarenlang droomde ik van een huis op een Franse berg met uitzicht. Waar je overdag kunt dromen en lezen in een hangmat tussen twee bomen. En als je over de velden –  le garrigue – loopt, de geur van rozemarijn en tijm je tegemoetkomt. Maar droom en werkelijkheid komen zelden bij elkaar. Alhoewel? Thuis in Zeeland: dat klinkt ook als een droom. Niet zomaar ergens in Zeeland, maar in Kleverskerke. Een dorp met geschiedenis, een dorp met verhalen, een dorp waar ik met straks met pen en …