Ik vertrek

Tot op heden
mijn bijna best bewaarde geheim:
ik vertrek
samen met Wim!

Jarenlang droomde ik van een huis op een Franse berg met uitzicht. Waar je overdag kunt dromen en lezen in een hangmat tussen twee bomen. En als je over de velden –  le garrigue – loopt, de geur van rozemarijn en tijm je tegemoetkomt.
Maar droom en werkelijkheid komen zelden bij elkaar.
Alhoewel?
Thuis in Zeeland: dat klinkt ook als een droom.
Niet zomaar ergens in Zeeland, maar in Kleverskerke.
Een dorp met geschiedenis,
een dorp met verhalen,
een dorp waar ik met straks met pen en papier gewapend over de velden loop.

Op 3 februari krijgen we de sleutel.
Ons toekomstige huis staat aan de Dorpsstraat, hoe kan het ook anders in een dorp met twee straten en nog geen honderd inwoners.
Wij wonen straks op nummer 33.
De ene 3 is voor Wim, de andere 3 is voor mij.
In 2017 kennen we elkaar 30 jaar.
2017: het jaar van de drieën.
Wat dat betekent, weet ik nog niet.
Maar daar kom ik vanzelf wel achter.